ՈՒկրաինական դասեր

Մոլորություն է կարծել, թե ռուս- ուկրաինական պատերազմը կարող է ամրապնդել Ուկրաինայի անկախությունը կամ մեծացնել նրա սուբեկտայնությունը:

Հնարավոր չէ դիմակայել միջուկային պետությանը՝ առանց կախվածության մեջ հայտնվելու ուժային այլ կենտրոններից, որոնք քեզ աջակցելու են:

Ու սրա հետևանքով՝ Ուկրաինան կանգնեց պետականության կոլապսի առաջ:

Այսօր այդ երկրից բոլորն ինչ-որ բան են ուզում. Ռուսաստանն ուզում է տարածքներ, ԱՄՆ-ը՝ բնական ռեսուրսների նկատմամբ վերահսկողություն, Եվրոպայի լիբերալ շահախմբերը՝ պատերազմի շարունակում մինչև «վերջին ուկրաինացին»:

Եթե սա է ինքնիշխան Ուկրաինան, ապա միայն անուղղելի ռուսաֆոբների հիվանդ ուղեղներում:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Վաշինգտոն-Բաքու առանցքը և Երևանի սահմանափակ մանևրները
• Հայաստանը՝ Թրամփի «Խաղաղության խորհրդում». հնարավորություններ և ռիսկեր
• Քծնանքի դիվանագիտություն
• Խաղաղության մրցանակ՝ Արցախի հաշվին
• Ո՞վ է ղեկավարում Եկեղեցին. Փաշինյանի նոր ապօրինությունը
• Ֆիդանի աջակցությունը Փաշինյանին
• Ֆիդանի աջակցությունը Փաշինյանին
• Եկեղեցու դեմ իշխանության ճնշման նոր փուլը
• Սահմանադրությունից դուրս իշխանություն
• Ֆիդանի կարևոր բացահայտումները
• Նարե՜կ, խնդրում եմ՝ դադարեցրու հացադուլը
• Ալիևի «ռեալպոլիտիկն» ընդդեմ Փաշինյանի «իրավական» կարգավորման
• Աշխարհիկ պետության վախճանը. Փաշինյանի «պետական» աղանդը
• Վենեսուելայից մինչև Իրան․ կեղծ զուգահեռ
• Սահմանադրության դեմ ստորագրություն. Փաշինյանի նոր հանցագործությունը
• Նոր տարին՝ նոր ապօրինություններով
• «Հաստատված խաղաղությու՞ն», թե՞ ձևակերպված փակուղի
• Իշխանության «կլորիկ» անզգայությունը
• Եկեղեցին՝ որպես սադրանքի թիրախ. հերթական կարմիր գծի հատումը
• Պերմանենտ կապիտուլյացիայի մոդել

Մեկնաբանություններ